Katerina

Katerina

Published in Άλλα Νέα

Μεγάλοι ιαπωνικοί όμιλοι φέρνουν την υψηλή τεχνολογία στις καλλιέργειες

Fujitsu, Sharp και Toshiba καλλιεργούν μαρούλια...

 

Ο Χαρουγιάσου Μιγιάμπε ήταν επικεφαλής μιας γραμμής παραγωγής ημιαγωγών για ηλεκτρονικούς υπολογιστές της Fujitsu σε μεγάλο εργοστάσιο της εταιρείας στην Ιαπωνία. Μέχρι που μια ωραία πρωία του 2013 ο μάνατζερ του εργοστασίου τον κάλεσε για να τον προετοιμάσει για μια αλλαγή στην καριέρα του, που του ετοίμαζε η επιχείρηση.«Από αύριο η μονάδα που εποπτεύεις θα φτιάχνει μαρούλια» του είπε ο μάνατζερ.

Να τι είχε συμβεί: Ο Μιγιάμπε θυμόταν ότι όταν ξεκίνησε η κρίση, το 2009, η Fujitsu είχε κλείσει μία από τις τρεις γραμμές παραγωγής ημιαγωγών στη βιομηχανική μονάδα που εργαζόταν.

Τώρα η διοίκηση αποφάσισε να κλείσει και τη δική του. «Αντιπροτείναμε να εργαστούμε σε ένα κέντρο διαχείρισης δεδομένων ή και σε τηλεφωνικό κέντρο, αλλά ήταν δύσκολο να τους πείσουμε» θυμάται μιλώντας στη «Wall Street Journal» το στέλεχος της Fujitsu. Και ευτυχώς που δεν πείστηκε η διοίκηση της μονάδας, διότι σήμερα ο Μιγιάμπε και οι περίπου 30 υφιστάμενοί του είναι περήφανοι για το προϊόν που παράγουν. «Δεν μπορείτε να φανταστείτε τι ικανοποίηση νιώθεις όταν βλέπεις τα μαρούλια που περιποιείσαι να μεγαλώνουν! Είναι υπέροχο…» δηλώνει με ενθουσιασμό.

Η ομάδα του, άλλωστε, δεν χρειάστηκε να βγει από τα αποστειρωμένα και απολύτως καθαρά από κάθε κόκκο σκόνης εργαστήριά τους. Απλούστατα, αντί να παράγουν τσιπάκια, άρχισαν να καλλιεργούν λαχανικά, χρησιμοποιώντας βεβαίως ανάλογες «high tech» μεθόδους.

Η Fujitsu δεν είναι η μοναδική ιαπωνική εταιρεία ηλεκτρονικών ειδών και λευκών συσκευών που διαφοροποιεί άρδην την παραγωγή της στρέφοντάς την από τον δευτερογενή στον πρωτογενή τομέα. Και άλλες διάσημες εταιρείες ηλεκτρονικών ειδών πιεζόμενες από τον ανταγωνισμό των Κορεατών και των Κινέζων μετέτρεψαν βιομηχανικές μονάδες σε... αγροκαλλιέργειες. Η Toshiba, για παράδειγμα, καλλιεργεί λαχανικά σε μια κλειστή εδώ και χρόνια μονάδα παραγωγής κοντά στο Τόκιο όπου κάποτε κατασκεύαζε floppy disk (τους εύκαμπτους δίσκους που χρησιμοποιούσαμε κάποτε στους υπολογιστές για την αποθήκευση και μεταφορά δεδομένων). Η Sharp ξεκίνησε πέρυσι εργαστηριακές δοκιμές για την καλλιέργεια φράουλας σε κλειστούς χώρους στο Ντουμπάι χρησιμοποιώντας λάμπες ωρίμασης και τεχνολογίες καθαρισμού αέρος. Η Panasonic ξεκινά εντός του έτους την πώληση ψηφιακά ελεγχόμενων θερμοκηπίων για την καλλιέργεια σπανακιού και άλλων λαχανικών...

Η κυβέρνηση του Σίνζο Αμπε ενθαρρύνει την ενασχόληση ομίλων υψηλής τεχνολογίας με τις αγροτικές καλλιέργειες, καθώς έχει εντάξει τη μεταστροφή αυτή στο πρόγραμμα εκσυγχρονισμού του αγροτικού τομέα της χώρας. Η Fujitsu, άλλωστε, αποτελεί πρωτοπόρα στη μεταστροφή αυτή, καθώς βοήθησε πολύ στην ανοικοδόμηση και επαναλειτουργία των αγροτικών επιχειρήσεων που καταστράφηκαν από τον φονικό σεισμό και το τσουνάμι στη Φουκουσίμα το 2011 - η Φουκουσίμα αποτελεί μια από τις μεγαλύτερες αγροτικές επαρχίες της Ιαπωνίας.

Πολλές εταιρείες υψηλής τεχνολογίας λαμβάνουν μεγάλες επιδοτήσεις από την κυβέρνηση του Τόκιο για να «παντρέψουν» την υψηλή τεχνολογία με την αγροτική παραγωγή προς όφελος και των παραγωγών και των καταναλωτών. Περισσότερα από 380 αγροτικά πάρκα σαν το προαναφερθέν της Fujitsu, που χρησιμοποιούν μεθόδους υψηλής τεχνολογίας, έχουν δημιουργηθεί την τελευταία τριετία. Το ερώτημα τι θρεπτική αξία μπορούν να έχουν τα ανήλιαγα λαχανικά του εργαστηρίου θα πρέπει, ασφαλώς, να απαντηθεί με πειστικότητα από τους ειδικούς.
 
Πηγή: Το Βήμα 

 

Ο γηραιότερος άνδρας στον κόσμο, ο Αλεξάντερ Ιμιτς που γεννήθηκε το 1903, πέθανε την Κυριακή στη Νέα Υόρκη και πλέον τη σκυτάλη παίρνει ο 111χρονος Σακάρι Μομόρι, ο οποίος προέρχεται από μια χώρα γεμάτη από ηλικιωμένους: την Ιαπωνία. Ποιο είναι το μυστικό τους;

Πράγματι οι Ιάπωνες έχουν το υψηλότερο προσδόκιμο όριο ζωής από οποιαδήποτε μεγάλη χώρα. Οι γυναίκες ζουν κατά μέσο όρο μέχρι τα 87 και οι άνδρες έως τα 80, ενώ οι Ιάπωνες μπορούν να ζήσουν 75 από αυτά τα χρόνια δωρεάν και πλήρως υγιείς, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας.

Σε αυτό μεγάλο ρόλο παίζει η Ιαπωνική κουζίνα. Είναι ένας συνδυασμός από μικρές μερίδες, τροφές με λίγες θερμίδες, όπως ψάρια και λαχανικά, και όμορφα που συμβάλλουν σε μια μακρύτερη και υγιέστερη ζωή, όπως υποστηρίζει η Ναόμι Μοριγιάμα συν-συγγραφέας του βιβλίου της «Japanese Women Don't Get Old or Fat: Secrets of My Mother's Tokyo Kitchen».

Οπως αναφέρει «Η ιαπωνική διατροφή συγκεντρώνει την υπέροχη ενέργεια των τροφίμων σε ένα συμπαγές και ευχάριστο μέγεθος»

Και έπειτα, φυσικά, υπάρχει η θρυλική διατροφή Οκινάουα διατροφή που προέρχεται από ένα νησί που είναι σημαντικά διαφορετικό, τόσο στα τρόφιμα όσο και στη νοοτροπία από την ηπειρωτική Ιαπωνία.

Μερικοί γιατροί επισημαίνουν μια τάση της μακροζωίας, χάρη σε μια σειρά από γεύματα που εξασφαλίζουν προστασία από τον καρκίνο του στομάχου και την αρτηριοσκλήρυνση, όπως τόφου, φύκια konbu, καλαμάρια και χταπόδια.

Ωστόσο, πέρα από τη διατροφή, μεγάλο ρόλο παίζει και η ποιότητα ζωής, αφού οι ηλικιωμένοι της Ιαπωνίας ζουν άνετα χωρίς να πληρώνουν υπέρογκους λογαριασμούς υγείας και απολαμβάνουν τα τελευταία χρόνια τους, χωρίς να μαραζώνουν σε νοσοκομεία και γηροκομεία.


Πηγή:  http://www.iefimerida.gr/node/159323#ixzz37RluWfCo

Πέμπτη, 10 Ιουλίου 2014 14:04

Ελληνική γεωργία ποιότητας

Published in Άλλα Νέα
 

Τα τρόφιμα του μέλλοντος

Ο καθηγητής Αθανάσιος Τσαυτάρης εξηγεί πώς η επιστημονική πρόοδος αναδεικνύει την αξία των παραδοσιακών προϊόντων

 
Μπορεί η πλειονότητα των Ελλήνων να γνώρισε τον Αθανάσιο Τσαυτάρη το 2012, όταν ορκίστηκε υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, αλλά για την επιστημονική κοινότητα, διεθνή και εγχώρια, ήταν ήδη πολύ γνωστός τόσο για τη συμμετοχή του σε κέντρα λήψης αποφάσεων όσο και για το αμιγώς ερευνητικό έργο του. Από το έργο αυτό έχει προκύψει, μεταξύ άλλων, το σύστημα DNA barcoding (ταυτοποίησης με βάση το DNA). Το σύστημα χρησιμοποιείται διεθνώς για την ανίχνευση (ποσοτική και ποιοτική) και ταυτοποίηση φυτικών και ζωικών ειδών σε διάφορα νωπά ή επεξεργασμένα τρόφιμα. Παράλληλα οι μελέτες του για τη βιοποικιλότητα των κυριότερων καλλιεργούμενων ειδών του τόπου μας σε συνδυασμό με τις μοριακές τεχνικές αυθεντικοποίησης Προϊόντων Ονομασίας Προέλευσης (ΠΟΠ) που ανέπτυξε η ερευνητική ομάδα του κατέδειξαν τη μοναδικότητα προϊόντων όπως η φακή Εγκλουβής, τα πλακέ μεγαλόσπερμα φασόλια Πρεσπών, τα ξηρά σύκα Κύμης, τα τραγανά Εδέσσης και το ελληνικό τυρί φέτα και τα έβαλαν στον χάρτη της παγκόσμιας αγοράς τροφίμων. Οπως όμως αποκάλυψε η συζήτησή μας, αυτά δεν είναι παρά μόνο η αρχή.
 
Κατά τη διάρκεια των δύο τελευταίων ετών αγωνιστήκατε για τη γεωργία της χώρας μας από ένα διαφορετικό μετερίζι. Πώς επηρέασε η επιστήμη σας τις στρατηγικές επιλογές που κληθήκατε να κάνετε ως υπουργός;
«Δύο ήταν οι δρόμοι που θα μπορούσαμε να είχαμε ακολουθήσει ως χώρα: είτε να πάμε σε μια φτηνή γεωργία μαζικής παραγωγής είτε να στραφούμε σε μια γεωργία ποιότητας. Στην πρώτη περίπτωση θα είχαμε να συναγωνιστούμε τη μεγάλη παραγωγή των Ισπανών και των Ιταλών και θα καταλήγαμε να διαθέτουμε σε χαμηλή τιμή προϊόντα όπως το εξαιρετικά παρθένο ελαιόλαδό μας. Δεν ήταν λίγοι εκείνοι που έβλεπαν το μέλλον του εξαιρετικά παρθένου ελαιολάδου μας στη νόθευσή του με σπορέλαια στο όνομα της ανταγωνιστικότητας. Αντιλαμβάνεστε ότι η διάθεση του ελαιολάδου για λιγότερο από ενάμισι ευρώ το λίτρο θα ήταν μια συνταγή αποτυχίας! Από την πρώτη στιγμή ήταν πολύ ξεκάθαρο μέσα μου ότι η στροφή σε μια γεωργία ποιότητας ήταν μονόδρομος για μια χώρα σαν τη δική μας, το βασικό πλεονέκτημα της οποίας είναι οι ιδιαίτερες εδαφοκλιματικές συνθήκες».
 
Τι εννοείτε;
«Η Ελλάδα διαθέτει μια μοναδική γεωγραφική ποικιλομορφία, πράγμα το οποίο αντανακλάται και στη γεωργική παραγωγή της. Εχουμε νησιά, ψηλά βουνά, πεδιάδες, περιοχές με ιδιάζουσες μικροκλιματικές συνθήκες. Σε καθένα από αυτά τα περιβάλλοντα ευδοκιμούν ξεχωριστά αγροτικά προϊόντα δοκιμασμένα στον χρόνο και ενταγμένα στην πολιτισμική μας παράδοση. Ο πρώτος τυροκόμος ήταν ο Κύκλωπας, όπως αναφέρεται στον Ομηρο, ενώ κάθε Κυριακή ακούμε τον ιερέα να ευλογεί τον σίτο, τον οίνο και το έλαιον.  Το μέλλον της γεωργίας μας είναι στην ποιότητα αυτών των προϊόντων καθώς ο παγκόσμιος, ο ευρωπαίος, ο έλληνας καταναλωτής ζητεί σήμερα προϊόντα με αποδείξεις ποιότητας. Ζητεί σήμανση και ελέγχους που διασφαλίζουν την ποιότητα. Γνωρίζετε ίσως ότι στα υπάρχοντα σήματα γεωγραφικής ένδειξης της ΕΕ (Προστατευόμενης Ονομασίας Προέλευσης - ΠΟΠ, Προστατευόμενης Γεωγραφικής Ενδειξης - ΠΓΕ, βιολογικά) έρχεται να προστεθεί η σήμανση για τα νησιωτικά, τα ορεινά και τα παραδοσιακά προϊόντα. Δεν υπάρχει χώρα που να διαθέτει περισσότερα προϊόντα νησιωτικά, ορεινά ή παραδοσιακά από την Ελλάδα για τους λόγους που αναλύσαμε παραπάνω. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι μια χώρα τόσο μικρής έκτασης έχει ήδη κατοχυρώσει περισσότερα από 100 προϊόντα Προστατευόμενης Ονομασίας Προέλευσης (ΠΟΠ). Η σύγχρονη γενετική την οποία υπηρετώ για περισσότερο από τρεις δεκαετίες  συμβάλλει σήμερα καθοριστικά στην ανάδειξη αυτής της αγροτικής ποικιλότητας, στην υποστήριξή της και στην αξιοποίησή της».
 
Πού αποδίδετε την προτίμηση των καταναλωτών στα παραδοσιακά προϊόντα;
«Τα μεγάλα διατροφικά σκάνδαλα που έχουν πλήξει την τροφική αλυσίδα έχουν παίξει σίγουρα τον ρόλο τους. Και τα νεοφανή τρόφιμα, όσο και να δοκιμαστούν σε μελέτες αντίστοιχες με αυτές που διενεργούνται για τα φάρμακα, δεν μπορούν να συγκριθούν σε ασφάλεια με ένα παραδοσιακό προϊόν το οποίο καταναλίσκεται για αιώνες. Η κοινή λογική υπαγορεύει ότι ένα τρόφιμο που καταναλίσκεται για αιώνες δεν μπορεί να είναι βλαπτικό για τον άνθρωπο: ή θα εξαφανιζόταν από το διαιτολόγιο των ανθρώπων ή θα εξαφάνιζε τον καταναλωτή! Επιπροσθέτως, οι παραδόσεις κρύβουν μια σοφία που αποκτήθηκε εμπειρικά και αφορά την ιδιαίτερη θρεπτική αξία των τροφίμων. Την εμπειρική αυτή γνώση έρχονται να επιβεβαιώσουν τα πορίσματα της σημερινής πειραματικής επιστήμης. Δείτε, για παράδειγμα, το παγκόσμιο και συνεχώς διευρυνόμενο κίνημα των χορτοφάγων που βρίσκει τις λύσεις των διατροφικών αδυναμιών της χορτοφαγίας στην παράδοση της μοναστηριακής διατροφής».
 
Πώς;
«Οι αποκλειστικώς χορτοφάγοι διατρέχουν τον κίνδυνο να υποφέρουν από την έλλειψη βασικών συστατικών όπως, π.χ., το φολικό οξύ, μια βιταμίνη του συμπλέγματος Β η οποία αφθονεί στο κρέας και στο συκώτι και διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην ομοιόσταση του οργανισμού αλλά και στην εμβρυϊκή ανάπτυξη. Νομίζετε ότι είναι τυχαία η ευρεία διάδοση του χαλβά κατά την περίοδο της νηστείας ή ότι το μοναστηριακό τραπέζι βρίθει συνταγών με ταχίνι; Καθόλου τυχαίο: το ταχίνι, το οποίο προκύπτει από το σουσάμι μετά την απομάκρυνση του σησαμέλαιου και αποτελεί την πρώτη ύλη για την παρασκευή του χαλβά, περιέχει γιγάντιες ποσότητες φολικού οξέως. Αντίστοιχα, η ξεχασμένη στις ημέρες μας τέχνη της συλλογής άγριων φυτών εξασφαλίζει την πρόληψη βασικών συστατικών απαραίτητων για τον οργανισμό. Σήμερα τα παραπάνω τεκμηριώνονται επιστημονικά με κλασικές πειραματικές μεθόδους της βιολογίας αλλά και με τις νεότερες τεχνικές που αναπτύχθηκαν μόλις τα τελευταία χρόνια και γέννησαν νέα επιστημονικά πεδία».  
 
Σε ποια ακριβώς πεδία αναφέρεστε;
«Αναφέρομαι για παράδειγμα στο πεδίο της μεταγονιδιωματικής. Από την κλασική γενετική η οποία μελετούσε τα γονίδια ένα-ένα περάσαμε στη γονιδιωματική η οποία μελετά το σύνολο των γονιδίων ενός οργανισμού, το γονιδίωμα, όπως λέμε οι γενετιστές. Χιλιάδες είναι τα γονιδιώματα μικροοργανισμών που έχουν αποκωδικοποιηθεί, ενώ το ίδιο έγινε με τα γονιδιώματα πολλών φυτών και ζώων. Αποκορύφωμα βεβαίως αυτής της προσπάθειας ανάγνωσης των οδηγιών που είναι κωδικοποιημένες στο γενετικό υλικό του κάθε είδους ήταν η αποκωδικοποίηση του ανθρωπίνου γονιδιώματος. Η μεταγονιδιωματική, η συγκριτική μελέτη χιλιάδων γονιδίων, μας έδωσε ένα πρίσμα που άλλαξε εντελώς την πρότερη θεώρησή μας για τη φύση, για τη βιοποικιλότητα, για τον άνθρωπο, για την υγεία και την ασθένεια, για τη διατροφή του».
 
Μπορείτε να μας δώσετε παραδείγματα των εφαρμογών της μεταγονιδιωματικής στην υγεία και στη διατροφή του ανθρώπου;
«Βεβαίως. Η ανάλυση του μεταγονιδιώματος του ανθρωπίνου οργανισμού κατέδειξε ότι, ενώ το σώμα μας αποτελείται από 3 τρισ. κύτταρα,  φιλοξενεί 200 εκατ. κύτταρα μικροοργανισμών! Μη σας παραξενεύει η διαφορά: τα μικροβιακά κύτταρα είναι πολύ μικρότερα των ανθρωπίνων. Θα ήταν βέβαια αφελές να πιστεύουμε ότι οι μικροβιακοί αυτοί οργανισμοί, οι φιλικοί προς εμάς, συνυπάρχουν μαζί μας χωρίς να κάνουν τίποτε. Γνωρίζουμε σήμερα ότι όχι μόνο συμβάλλουν στην πέψη διασπώντας συστατικά και παρέχοντάς μας άλλα τα οποία εμείς δεν μπορούμε να συνθέσουμε, αλλά ότι παίζουν τεράστιο ρόλο στην ανάπτυξη και ωρίμαση του ανοσοποιητικού συστήματός μας και όχι μόνο. Η μεταγονιδιωματική μάς αποκάλυψε ότι μέχρι πρότινος αγνοούσαμε παντελώς την ύπαρξη του 95%-97% των μικροοργανισμών που φιλοξενούμε. Εγινε δε εντελώς σαφές ότι η συρρίκνωση της μικροβιακής χλωρίδας είτε με ιατρικές πρακτικές είτε με τη χρήση αντιβιοτικών  που δεν χτυπούν μόνο τα παθογόνα αλλά και τα φιλικά μας μικρόβια είναι αιτία πολλών προβλημάτων υγείας, συμπεριλαμβανομένης και της παχυσαρκίας. Παρατηρώντας τις επιπτώσεις αυτής της συρρίκνωσης των 200 τρισ. μικροοργανισμών διερευνήσαμε τρόπους επανεμπλουτισμού του σώματος από τα ελλείποντα είδη τους. Ετσι προέκυψαν τα προβιοτικά τρόφιμα, τρόφιμα δηλαδή που εμπλουτίζουν το σώμα μας με πολύτιμους συμβιωτικούς μικροοργανισμούς».
 
Μπορείτε να μας δώσετε κάποια παραδείγματα προβιοτικών τροφίμων;
«Το καλύτερο προβιοτικό τρόφιμο είναι το ελληνικό παραδοσιακό γιαούρτι. Οπως επίσης και το ξινόγαλα, το κεφίρ, το  αριάνι κ.ά. Αλλά και τα ζυμωμένα λαχανικά όπως τα τουρσιά. Επίσης τα αλλαντικά που ωριμάζουν στον αέρα (σαλάμια αέρος, προσούτο κ.ά.). Να πάλι μια μεγάλη ευκαιρία παραγωγής ποιοτικών τροφίμων που συνιστά ταυτόχρονα μεγάλη ευκαιρία επένδυσης, οικονομικής ανάπτυξης για τον τόπο μας και φυσικά εξαγωγικής δραστηριότητας. Γι' αυτό με βλέπετε να αγωνιώ για την ελληνική κτηνοτροφία, τη μεταποίηση κρέατος, το γάλα (πρώτη ύλη για το γιαούρτι). Γι' αυτό και η επιμονή μου στην απόρριψη χρήσης σκόνης γάλακτος στα εξαιρετικά αυτά προβιοτικά προϊόντα».
 
Ποιος είναι κατά τη γνώμη σας ο καλύτερος τρόπος προώθησης των προϊόντων αυτών;
«Η εμπειρική γνώση διαχέεται με το να τη δείξεις στον γείτονα. Η επιστημονική γνώση όμως δεν έχει σύνορα. Ας φροντίσουμε να την κατευθύνουμε σε κέντρα λήψης αποφάσεων και σε χώρες με επιρροή, όπως οι ΗΠΑ, ο Καναδάς, η Αγγλία, η Γερμανία και η Κίνα. Δεν είναι καθόλου τυχαίο το γεγονός ότι στις ΗΠΑ κυριαρχεί το ελληνικό γιαούρτι. Μπορούμε να πετύχουμε το ίδιο με την ελληνική φέτα, το ελληνικό λάδι, το ελληνικό μέλι. Εχουμε όλα τα επιστημονικά πορίσματα να το υποστηρίξουμε αυτό, που στο κάτω-κάτω καθόρισε και την πολιτική του υπουργείου που μέχρι πρότινος υπηρετούσα. Ναι, κατέχουμε μόνο το 8%-10% της εξαγωγικής αγοράς λαδιού, αλλά πρόκειται για λάδι αρίστης ποιότητας. Καμία σχέση δεν έχει το λάδι μας με τα άλλα που βρίσκει κανείς στις διεθνείς αγορές, γι' αυτό και μπορεί να πετύχει τιμές πολλαπλάσιες των ισπανικών ή ιταλικών».

Το λάδι, το τυρί και το γιαούρτι αφορούν το σύνολο της χώρας. Πώς όμως θα αξιοποιήσουμε την απορρέουσα από τη γεωγραφική ποικιλομορφία αγροτική ποικιλότητα που αναφέρατε στην αρχή;
«Μια άλλη εμπειρική γνώση που επιβεβαίωσαν τα επιστημονικά πορίσματα έχει να κάνει με τη διαφορετικότητα των ανθρώπων. Ναι, ανήκουμε όλοι στο είδος Homo sapiens αλλά είμαστε και τόσο διαφορετικοί! Η διαφορετικότητά μας αυτή δεν οφείλεται μόνο στο DNA μας αυτό καθαυτό αλλά και στις τροποποιήσεις που υφίσταται. Αν, δηλαδή, θεωρήσουμε το γονιδίωμα ένα μεγάλο κείμενο οδηγιών, οι τροποποιήσεις αυτές θα μπορούσαν να είναι οι τόνοι και τα πνεύματα. Χάρη σε αυτές τις τροποποιήσεις ή εξαιτίας αυτών, αν προτιμάτε, κάποιοι από εμάς θα είναι περισσότερο ή λιγότερο ευαίσθητοι σε ορισμένες ασθένειες, θα έχουν ή δεν θα έχουν ευαισθησίες σε κάποιους περιβαλλοντικούς παράγοντες, θα μπορούν ή δεν θα μπορούν να πέψουν ένα τρόφιμο. Υπολογίζεται ότι ένα ποσοστό της τάξεως του 6% του ανθρωπίνου πληθυσμού δεν μπορεί να πέψει τη γλουτένη (μια πρωτεΐνη που υπάρχει στα σιτηρά) με αποτέλεσμα να υποφέρει από τρομερές γαστρεντερικές διαταραχές όταν την καταναλώνει. Οπως είναι αναμενόμενο για μια χώρα με ιδιαίτερο πλούτο φυτικών ειδών, στην Ελλάδα υπάρχουν ποικιλίες δημητριακών που δεν περιέχουν γλουτένη. Η ζέα, σιτηρό το οποίο καλλιεργούνταν κυρίως στα νησιά και πήρε το όνομά του από το γεγονός ότι έφτανε και ξεφορτωνόταν στο λιμάνι της Ζέας, είναι τροφή κατάλληλη για τα άτομα που πάσχουν από δυσανεξία στη γλουτένη. Η καλλιέργεια της ζέας απαγορεύτηκε στη χώρα μας με νόμο του Ελευθερίου Βενιζέλου καθώς επρόκειτο για ένα μη παραγωγικό φυτό και θεωρήθηκε ότι έπρεπε να αντικατασταθεί από άλλα που θα έδιναν αυξημένες παραγωγές. Σήμερα όμως έχουμε κάθε συμφέρον να επαναφέρουμε τη ζέα, ενδεχομένως να τη βελτιώσουμε για να αυξήσουμε την παραγωγή της. Κάνοντας αυτό αφενός θα ανταποκριθούμε στις ανάγκες μιας ιδιαίτερης μερίδας του πληθυσμού και αφετέρου θα παραγάγουμε ένα προϊόν αυξημένης αξίας».
 
Υπάρχουν και άλλα τέτοια παραδείγματα τροφίμων;
«Σε μια χώρα όπως η Ελλάδα, με τα πολλά φρούτα και λαχανικά μας, τα αρωματικά, φαρμακευτικά και αρτυματικά φυτά, οι δυνατότητες αξιοποίησης είναι ανεξάντλητες. Κάποια στιγμή, που δεν είναι πολύ μακρινή, θα σταματήσουμε να μιλούμε για την παραγωγή τροφίμων για τον άνθρωπο και θα μιλάμε για τρόφιμα για τους πάσχοντες από κοιλιοκάκη (όπως ονομάζεται η δυσανεξία στη γλουτένη), τους παχύσαρκους, τους διαβητικούς, τις γυναίκες με οστεοπόρωση και τους ενηλίκους με άνοια, Πάρκινσον και Αλτσχάιμερ. Αυτό το μήνυμα ότι δεν είμαστε όλοι ίδιοι ενσωματώνει το σύνθημα της νέας ευρωπαϊκής πολιτικής στον αγροδιατροφικό τομέα που λέει: "Αφήστε το πιρούνι (fork) - δηλαδή, τον τελικό καταναλωτή - να κατευθύνει την παραγωγή (farm)". Αυτό περικλείεται στο σύνθημα: "From fork to farm". Αυτό είναι και το μέλλον της γεωργίας στον τόπο μας. Είναι η μεγαλύτερη προοπτική και ταυτόχρονα πρόκληση του μέλλοντος. Να προλάβουμε, να μετριάσουμε, να καθυστερήσουμε την εκδήλωση προβλημάτων υγείας του ανθρώπου μέσω της κατάλληλης διατροφής αντί να τα αφήνουμε να εκδηλωθούν προσπαθώντας να τα αντιμετωπίσουμε με φάρμακα. Καμία χώρα δεν είναι πλουσιότερη από εμάς σε προϊόντα που μπορούν να ανταποκριθούν στις ιδιαίτερες ανάγκες των καταναλωτών και ποτέ στο παρελθόν η επιστήμη δεν ήταν τόσο πολύ με το μέρος μας».
 
Published in Άλλα Νέα

Μοχλό ανάπτυξης για τις τοπικές οικονοµίες πολλών περιοχών της χώρας, µπορεί να αποτελέσει η αξιοποίηση των ελληνικών αυτόχθονων φυλλών αγροτικών ζώων, δίνοντας ώθηση στους κλάδους της κτηνοτροφίας και της µεταποίησης αλλά και στις εµπορικές επιχειρήσεις (καταστήµατα πώλησης προϊόντων, εστιατόρια κ.λ.π.) της κάθε περιοχής.

Εκτός από τα έσοδα που µπορούν να αποφέρουν σε κτηνοτρόφους και συνεταιρισµούς από την πώλησή τους ως ζωικό κεφάλαιο, οι εγχώριες φυλές µπορούν, να αποτελέσουν την παραγωγική βάση για τη δηµιουργία προϊόντων ΠΟΠ, ΠΓΕ ή ΕΠΙΠ δίνοντάς τους προστιθέµενη αξία ή να συνδέσουν το όνοµά τους µε την τοπική γαστρονοµία µιας περιοχής. Στο συµπέρασµα αυτό κατέληξαν οι ειδικοί επιστήµονες κατά τη διάρκεια της ηµερίδας µε θέµα «∆ιατήρηση και διαχείριση ζωικών γενετικών πόρων», που διοργανώθηκε από την Ελληνική Ζωοτεχνική Εταιρεία και το ΥπΑΑΤ, την 1η Ιουλίου, στο Γεωπονικό Πανεπιστήµιο Αθηνών.

Παρά το γεγονός ότι οι αυτόχθονες ελληνικές φυλές παρουσιάζουν µοναδικά χαρακτηριστικά µε µεγάλη οικονοµική αξία, δεν έχουν διαχειριστεί κατάλληλα. Οι περισσότεροι κτηνοτρόφοι στην Ελλάδα, σύµφωνα µε τον Ιωσηφ Μπιζέλη, Καθηγητή του ΓΠΑ, αντικατέστησαν τις αυτόχθονες φυλές, µε συγκεκριµένες ξένες-βελτιωµένες, που θεωρήθηκαν περισσότερο παραγωγικές, µε µεγαλύτερες αποδόσεις. Αυτό είχε ως αποτέλεσµα οι αυτόχθονες φυλές να έχουν περιοριστεί δραµατικά σε αριθµό ζώων ή να απειλούνται µε εξαφάνιση. Επιτακτική ανάγκη λοιπόν, αποτελεί η διατήρηση, η βελτίωση και η αύξηση των πληθυσµών τους, µε στόχο την εµπορική τους εκµετάλλευση.

Το ενδιαφέρον των κτηνοτρόφων για τις εγχώριες φυλές έχει αρχίσει να επανέρχεται, µετά από πολλά χρόνια εκτροφής ξένων φυλών, οι οποίες εισήχθησαν κατά συρροή στη χώρα µας τις τελευταίες δεκαετίες.  

Όπως επισήµανε ο Γιώργος Ζέρβας, Καθηγητής του ΓΠΑ και Πρόεδρος της Ελληνικής Ζωοτεχνικής Εταιρίας, οι συνεταιρισµοί που εκτρέφουν αυτόχθονες φυλές, πρέπει να βγουν πιο «επιθετικά» στην αγορά, αναδεικνύοντας και προβάλλοντας τις ιδιαιτερότητες και τα πλεονεκτήµατα αυτών των φυλών. Καθοριστικό ρόλο στην παραπάνω διαδικασία θα διαδραµατίσουν, και οι φορείς που συµµετέχουν σε προγράµµατα γενετικής βελτίωσης ή διατήρησης σπάνιων φυλών αγροτικών ζώων.    
Αυτό θα είναι και το πρώτο βήµα που θα θέσει τις βάσεις για τη επιτυχία, αυτής της πιο ολοκληρωµένης προσέγγισης, ως προς την εµπορική αξιοποίηση των εγχώριων φυλών.
Πέμπτη, 10 Ιουλίου 2014 13:49

Θερινό σχολείο αγροδιατροφής

Published in Άλλα Νέα

Το ΤΕΙ Ιονίων Νήσων στα πλαίσια του Ε.Π. «Εκπαίδευση και Δια Βίου Μάθηση» με την συγχρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο – ΕΚΤ) και από εθνικούς πόρους πρόκειται να υλοποιήσει στο πλαίσιο του Υποέργου «04» με τίτλο «Στοχευμένες Δράσεις Ενίσχυσης και Προβολής της Κεφαλονιάς» της Πράξης «ΑΝΑΔΕΙΞΗ ΤΟΥ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΟΥ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ ΙΟΝΙΩΝ ΝΗΣΩΝ ΩΣ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΟΛΟΥ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΑΣ» και MIS 352400, το παρακάτω πρόγραμμα Θερινού Σχολείου και προχωρά στη δημοσίευση πρόσκλησης εκδήλωσης ενδιαφέροντος για υποψήφιους συμμετέχοντες/ επιμορφούμενους:

 

ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ – ΘΕΡΙΝΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ

Θερινό Σχολείο στην Τοπική Αγρο-διατροφική Παραγωγή (Δ.1.3)

ΤΟΠΟΣ ΥΛΟΠΟΙΗΣΗΣ

ΤΕΙ ΙΟΝΙΩΝ ΝΗΣΩΝ

ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΥΛΟΠΟΙΗΣΗΣ

01.09.2014 – 07.09.2017

ΑΡΙΘΜΟΣ ΚΑΤΑΡΤΙΖΟΜΕΝΩΝ: 20

ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 40  ΩΡΕΣ

 

Το πρόγραμμα απευθύνεται σε:

1.       Εργαζόμενους και στελέχη φορέων του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, ΜΚΟ, κ.λπ. που σχετίζονται με θέματα παραγωγής, τυποποίησης και εμπορίας αγροτικών προϊόντων/τροφίμων.

2.       Επιχειρηματίες από τον χώρο  παραγωγής και διαχείρισης γεωργικών προϊόντων/τροφίμων με ανάλογο γνωστικό υπόβαθρο.

3.       Εκπαιδευτικούς Β’ βάθμιας και Γ’ βάθμιας εκπαίδευσης με ειδικότητες συναφείς προς τα θέματα αγροδιατροφής.

4.       Πτυχιούχους και κατόχους μεταπτυχιακών τίτλων, με ευρύτερο υπόβαθρο στην γεωπονική επιστήμη, στα συστήματα παραγωγής και διαχείρισης αγροτικών προϊόντων, στις περιβαλλοντικές επιστήμες και επιστήμες τροφίμων.

5.       Φοιτητές συναφών αντικειμένων εκπαίδευσης προς το αντικείμενο του σχολείου.

 

 

Για περισσότερες πληροφορίες πατήστε εδώ

Τετάρτη, 18 Ιουνίου 2014 19:15

TRAINING 2000, ИТАЛИЯ.

Фирмата Training 2000 е сертифициран център за професионално образование и подготовка с опит в сферата на професионалната посготовка и на непрекъснатото образование на лица, заети в местни предприятия и финасово и социално слаби групи, емигранти и общности от планинските райони. Намира се в един типично земеделски район, поради което обслужва предимно нуждите от обучение на земеделските производители. От 1994г. се занимава с изследване и разработване на нови инструменти и методологии в рамките на програма LLP, които се използват при обучение на възрастни. На европейско ниво участва в програми на ЕС в сферата на опазване на околната среда, малцинствените групи, изучаването на езици и др.

Τετάρτη, 18 Ιουνίου 2014 19:13

UNIVERSIDADE DE EVORA – CEFAGE, ПОРТУГАЛИЯ.

Университът датира от 1559г. Неговите цели се постигат като се лансира разработването, прехвърлянето и прилагането на знания; като се създават центрове за отлично преподаване и учене; като се лансира съществено повишаване на мобилността; като се разработват цялостни програми за изследвания; като се продължава интернационализирането на образователната и изследователската дейност. Учреждението има богат опит в в международните изследвания, взаимодействието и сътрудничеството с различни ивституци.

Τετάρτη, 18 Ιουνίου 2014 19:12

BRITISH HELLENIC COLLEGE /BHC/, ГЪРЦИЯ

BRITISH HELLENIC COLLEGE /BHC/, ГЪРЦИЯ

 

Създаден през 1989г. първоначално колежът предлага образование по програми на Уелския университет и в тясно сътрудничество със същия. През 2006г. ВНС получава акредитация от Британския акредитационен съвет като незевисима образователна институция. От 1999г. към колежа е създаден Център за обучение на възрастни предлагащ обучение по множество специалности и направления. В структуратта на колежа влиза и езиково училищеАлександър Велики”. Колежът притежава и отдел за международно сътрудничество, който участва в много международни и европейски програми

 

 

Τετάρτη, 18 Ιουνίου 2014 19:11

UPM UNIVERSIDAD POLITЕCNICA DE MADRID, ИСПАНИЯ

Университетът участва в проекта с своя факултет по „Селскостопанска икономика и социални науки”. Той предлага съвременни университетски програми и професионални семинари за обучение в областта на земеделието (агроикономика, управление, съвременно земеделско производство и др.). Участва в различни национални, европейски и транснационални програми (ТЕМПУС, ЛЕОНАРДО, СОКРАТ, АТИНА и др.), отнасящи се до изследвания по теми свързани със земеделието

 

От създаването си през 1945 г. до днес Аграрният университет – Пловдив разпространява знания, съхранява и обогатява традициите в българското земеделие. Утвърждава се като национален център на аграрната наука и образование в България. Аграрният университет провежда обучение на европейско ниво в трите образователни степени: “бакалавър”, “магистър” и “доктор”.

 

В структурата на Аграрния университет е включен и Център за продължаващо обучение. Неговата основна мисия е да осигури възможност за обучение през целия живот на своите бивши и настоящи студенти, както и на други специалисти за придобиване на ключови компетенции в областта на селското стопанство и екологията, икономиката и туризма.