Katerina

Katerina

Published in Άλλα Νέα

 

 

 

 

Έχετε ιστορικό καρδιοπάθειας ή καρκίνου στην οικογένειά σας;

 

Μην υποθέσετε ότι τα γονίδιά σας ελέγχουν το πεπρωμένο σας. Σε ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον άρθρο που δημοσιεύτηκε στο WebMD, αναφέρεται ότι οι επιλογές στο τρόπο ζωής που κάνουμε κάθε μέρα είναι πιο σημαντικές από το DNΑ μας, για να παραμείνουμε υγιείς.

Σίγουρα κάποια γονίδια μπορεί να προδιαθέσουν για νόσο. "Αλλά για τους περισσότερους ανθρώπους, ένας υγιής τρόπος ζωής ανατρέπει τον κίνδυνο από την κληρονομικότητα», όπως αναφέρει ο καρδιολόγος Donald Lloyd-Jones, πρόεδρος της προληπτικής ιατρικής στο Πανεπιστήμιο Northwestern Feinberg School of Medicine. "Ακόμα και αν μια ασθένεια εμφανίζεται στην οικογένειά σας, υπάρχουν πολλά που μπορείτε να κάνετε για να την αποφύγετε."

Καρδιοπάθειες

Πάνω από 100 είδη των γονιδίων μπορούν να παίξουν ένα μικρό ρόλο στο κίνδυνο ενός ατόμου για καρδιακή νόσο Ο μεγαλύτερος όμως παράγοντας κινδύνου με διαφορά είναι ο τρόπος ζωής.

Ο Lloyd-Jones και οι συνεργάτες του ανέλυσαν στοιχεία από τη μελέτη Framingham Heart Study. Η μελέτη παρακολούθησε τρεις γενιές οικογενειών. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι:

Το οικογενειακό ιστορικό αποτελούσε μόνο το 17% του κινδύνου καρδιακής νόσου ενός ατόμου.

Κακές επιλογές τρόπου ζωής, όπως η έλλειψη άσκησης, αποτελούν το επιβλητικό 83% του κινδύνου.

Παρόμοια αποτελέσματα επαληθεύτηκαν και στη κλινική μελέτη EPIC (European Prospective Investigation into Cancer and Nutrition), όπου το 84.3% των εμφραγμάτων σχετίζονταν με τους πέντε κλασικούς τροποποιήσιμους παράγοντες κινδύνου: κάπνισμα, υπέρταση, διαβήτης, έλλειψη άσκησης και κεντρικού τύπου παχυσαρκία. Τα άτομα που είχα 4 ή 5 από αυτούς τους παράγοντες κινδύνου εμφάνισαν 11.5 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο σε σχέση με αυτά που είχαν έναν ή κανέναν παράγοντα κινδύνου. 

Ένας υγιεινός τρόπος ζωής μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο των καρδιακών παθήσεων ανεξάρτητα και από το γονιδιακό μας υπόβαθρο.

Για παράδειγμα, ένας τύπος γονιδίου που συνδέεται με τη νόσο της καρδιάς ονομάζεται 9p21. Κατά μέσο όρο, αυξάνει τον κίνδυνο καρδιακής προσβολής κατά 20% περίπου όταν ακολουθείται ένας ανθυγιεινός τρόπος διατροφής. Αν όμως οι άνθρωποι που φέρουν αυτό το γονίδιο ακολουθούν μια διατροφή με άφθονα φρούτα και λαχανικά, μειώνουν τον κίνδυνο τους στο φυσιολογικό. Από την άλλη, οι άνθρωποι με αυτό τον τύπο του γονιδίου που τρέφονται με μια κακή διατροφή, αυξάνουν κατά δύο φορές το φυσιολογικό κίνδυνο να υποστούν καρδιακή προσβολή.

 

Διαβήτης

Ο διαβήτης τύπου 2 επηρεάζεται από ένα συνδυασμό τόσο γονιδίων όσο και του τρόπου ζωής. Τα γονίδια είναι μόνο ένα μικρό μέρος της ιστορίας. Ο σύγχρονος Δυτικός πολιτισμός έχει εγκλωβιστεί σε μια επιδημία παχυσαρκίας τις τελευταίες δεκαετίες, που τροφοδοτείται από έναν καθιστικό τρόπο ζωής και τα υψηλής θερμιδικής αξίας τρόφιμα.

Μεγάλες επιδημιολογικές μελέτες διαπίστωσαν ότι η άσκηση, μια υγιεινή διατροφή και ο έλεγχος του βάρους μπορούν να μειώσουν τον κίνδυνο εμφάνισης διαβήτη τύπου 2 κατά 93%. Ενώ κλινικές μελέτες, όπου εφαρμόστηκε ένα εντατικό πρόγραμμα αλλαγής τρόπου ζωής που ενθάρρυνε:

Την Άσκηση

Την υγιεινή διατροφή

Και την απώλεια βάρους

Οι συμμετέχοντες στο πρόγραμμα παρουσίασαν σημαντικές βελτιώσεις στα επίπεδα του σακχάρου τους, του λιπιδαιμικού τους προφίλ και της αρτηριακής τους πίεσης.

 

Καρκίνος

Ο καρκίνος του παχέος εντέρου είναι για παράδειγμα ένας από τους καρκίνους με το τον υψηλότερο βαθμό κληρονομικότητας. Θα νόμιζε κανείς ότι αυτό σημαίνει πως στη πλειοψηφία του εκδηλώνεται σε άτομα με αντίστοιχο οικογενειακό ιστορικό. Τα ποσοστά όμως καταδεικνύουν ακριβώς το αντίθετο και σε αυτή τη περίπτωση.   

Περίπου το 25% των καρκίνων του παχέος εντέρου εμφανίζονται σε άτομα με κάποιο οικογενειακό ιστορικό της νόσου (οι περισσότερες μορφές καρκίνου συνδέονται με κληρονομική προδιάθεση σε ποσοστό από 5-10%). Στο υπόλοιπο όμως 75% των περιπτώσεων που νοσούν από καρκίνο του παχέος εντέρου, η γενετική δεν φαίνεται να παίζει κανένα ρόλο. Ο τρόπος ζωής όμως ναι.

Οι μελέτες δείχνουν ότι οι περισσότεροι άνθρωποι μπορούν να μειώσουν δραματικά τον κίνδυνο του καρκίνου στο παχύ έντερο ακολουθώντας τα παρακάτω βήματα:

- Μείωση της κατανάλωσης κόκκινου ή επεξεργασμένου κρέατος.

- Άσκηση.

- Διατήρηση ενός υγιούς βάρους.

- Κατανάλωση αλκοόλ με μέτρο ή και καθόλου.

Δεν είναι αργά για να ξεκινήσετε

 

Σύμφωνα με έρευνα του Richard S. Rivlin, καθηγητή της ιατρικής στο Weill Cornell, oι άνθρωποι που κάνουν υγιεινές αλλαγές ακόμη και τόσο αργά όσο στα εξήντα και στα εβδομήντα τους εμφανίζουν δραματική μείωση του κινδύνου. Με την άσκηση και ακολουθώντας μια υγιεινή διατροφή, μπορεί να μειωθεί σημαντικά ο κίνδυνος των καρδιακών νοσημάτων, της οστεοπόρωσης και της απώλειας οστικής μάζας.

Ενήλικες άνω των 65 ετών που έχουν ήδη στεφανιαία νόσο μπορούν να μειώσουν τον κίνδυνο καρδιακής προσβολής μέχρι και 45%. Μια χαμηλή σε θερμίδες δίαιτα και τακτική άσκηση, σε μεγαλύτερες ηλικίες μπορούν να μειώσουν τον κίνδυνο του καρκίνου σχεδόν στο μισό.

Τα γονίδια παίζουν κάποιο ρόλο στην υγεία μας γι’ αυτό είναι σημαντικό να γνωρίζουμε το οικογενειακό μας ιατρικό ιστορικό. Για τις περισσότερες όμως από τις χρόνιες ασθένειες που απειλούν την υγεία μας, όπως τα καρδιακά νοσήματα, τα εγκεφαλικά το διαβήτη και τον καρκίνο οι καθημερινές μας επιλογές ξεπερνούν κατά πολύ την επιρροή των γονιδίων μας.

Η φροντίδα της υγείας μας εξακολουθεί να αφορά κυρίως τις επιλογές που κάνουμε.

Στην Υγεία Σας!

 

Πηγές:

www.webmd.com/healthy-aging/guide/genes-or-lifestyle

www.cancer.org/cancer/cancercauses/geneticsandcancer/heredity-and-cancer

www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/19667296

www.diabetes.niddk.nih.gov/dm/pubs/preventionprogram/index.aspx

 

www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/17301629

 

 

Το άρθρο δημοσιεύτηκε από τον Dr. Δημήτρη Τσουκαλά στην ιστοσελίδα http://www.drtsoukalas.com/subject.php?id=141

 

 

 

 

Τρίτη, 05 Αυγούστου 2014 11:10

Βιολογικά ή μη βιολογικά τρόφιμα

Published in Άλλα Νέα

Επί χρόνια γίνονται συζητήσεις για το εάν είναι καλύτερα τα βιολογικά τρόφιμα (στην αγγλική χρησιμοποιείται συνήθως ο όρος «οργανικά – organic» από τα λεγόμενα συμβατικά. Να θυμίσω βεβαίως, ότι πριν από μερικές δεκαετίες όλη η αγροτική παραγωγή ήταν βιολογική και ότι η χρήση των χημικών λιπασμάτων και φαρμάκων είναι μια σχετικά πρόσφατη εξέλιξη (ηλικίας λίγων γενεών).

Το «καλύτερα» ως όρος αντιστοιχεί στο «υγιεινότερα» ή «θρεπτικότερα», δύο έννοιες, οι οποίες δεν ταυτίζονται πάντα.

Προσφάτως στην συζήτηση προστέθηκε και η ανακοίνωση στο British Journal of Nutrition μιας μελέτης με τίτλο «Higher antioxidantand lower cadmium concentrations and lower incidence of pesticide residues in organically grown crops: systematic literature review and meta-analyses», την οποία διεξήγαγαν 13 ιδρύματα.

Το κείμενο στην αγγλική είναι διαθέσιμο εδώ.

Μετά από μερικές ημέρες στο περιοδικό TIME της 28/7/2014 δημοσιεύτηκε ένα άρθρο με τίτλο «Is Organic Food Healthier?», το οποίο αναδημοσιεύεται εδώ.  

 

Πέμπτη, 31 Ιουλίου 2014 14:03

Ιπποκράτειος Διατροφή

Συνέντευξη του Νίκου Λιάπη για την Ιπποκράτειο Διατροφή 

 

«Η τροφή να είναι το φάρμακο σου και το φάρμακο η τροφή σου».

 

1. Τι είναι η Ιπποκράτειος Διατροφή?

Η Ιπποκράτειος Διατροφή είναι ένα ολοκληρωμένο διατροφικό σύστημα που στηρίζεται στην κατανάλωση των ζωντανών, πλήρων, ανεπεξέργαστων τροφών όπως τα φρούτα, τα λαχανικά, οι ξηροί καρποί και τα βότανα. Ορίζει το τι δεν πρέπει να τρώμε αλλά και το τι πρέπει να τρώμε.

Η βασική επισήμανση της Ιπποκρατείου Διατροφής όπως και της αφάρμακης ιατρικής είναι πως η αιτία των μη μολυσματικών ασθενειών είναι η εσωτερική, χρόνια φλεγμονή του οργανισμού εξαιτίας της υπερσυγκέντρωσης ουσιών που το σώμα δεν μπορεί να διασπάσει ή να αναγνωρίσει σαν τροφή. Οι τοξίνες αυτές συσσωρεύο­νται στον οργανισμό κυρίως μέσω της διατροφής, ­ αλλά και του περιβάλλοντος ­ πυροδοτώντας αντιδράσεις του ανοσοποιητικού και μια σειρά από σοβαρές αυτοάνοσες ασθένειες και προβληματικές για την υγεία καταστάσεις. Οι καταστάσεις αυτές ενισχύονται δραματικά από την έλλειψη ζωτικών θρεπτικών συστατικών όπως τα ένζυμα, οι βιταμίνες ή τα μέταλλα που προκαλεί η κακής ποιότητας διατροφή και η κατανάλωση μόνο νεκρών, φτωχών και επιβλαβών τροφών όπως το άσπρο αλεύρι, η ζάχαρη και το παστεριωμένο αγελαδινό γάλα. Η απομάκρυνση από τη διατροφή των επιβαρυντικών και αλλεργιογόνων τροφών και η υποκατάστασή τους με ζωντανές και πλήρεις τροφές, σε συνδυασμό με την άσκηση, την ενεργοποίηση των αποτοξινωτικών μηχανισμών, αλλά και την γενικότερη φροντίδα της ψυχικής και πνευματικής υγείας οδηγεί στην πρόληψη των ασθενειών και την αυτοΐαση του οργανισμού. Η Ιπποκράτειος Διατροφή ακριβώς συνοψίζει τη λογική και τη μεθοδολογία για αυτόν το δρόμο για τη συνολική υγεία του ανθρώπου.

2. Ποια είναι η στάση της ολιστικής θεραπευτικής και ποια η διαφορά της με τη σύγχρονη ιατρική?

Η σύγχρονη, κυρίαρχη τάση στην πρόληψη και τη θεραπεία των παθήσεων, συχνά παρασυρόμενη και κατευθυνόμενη από τη βιομηχανία των φαρμάκων και των μεγάλων νοσηλευτικών συμφερόντων, επισημαίνει την αξία της διατροφής για την υγεία χωρίς όμως να αναγνωρίζει τις πραγματικές αιτίες των ασθενειών. Οι γιατροί δεν διδάσκονται επαρκώς φαρμακολογία, δι­ατροφολογία και τη θεραπευτική δύναμη των βοτάνων. Οι ίδιοι οι ασθενείς, είτε λόγω της ανθρώπινης φύσης είτε λόγω ελλιπούς πληροφόρησης, αφήνουν τη ζωή τους στα χέρια των φαρμακευτικών εταιρειών, αρνούμενοι να αναλάβουν την ευθύνη της συμμετο­χής τους στη διατήρηση της υγείας τους.

Σημαντική συνιστώσα της κρατούσας ιατρικής αντίληψης – που διαμορφώθηκε ίσως λόγω της εκθαμβωτικής επιτυ­χίας της πενικιλίνης, ­ είναι η πίστη πως για κάθε αρρώστια υπάρχει και ένα φάρμακο που τη θεραπεύει πλήρως, αρκεί λοιπόν να το βρούμε. Ακόμα όμως κι αν η αρχή αυτή λειτούργησε επαρκώς στο παρελθόν για την αντιμε­τώπιση των μικροβίων –ξέρουμε πια πως η φύση κινείται πιο απο­ αποτελεσματικά από την επιστήμη στα αντιβιοτικά– αυτή δεν ισχύει στις αυτοάνοσες ασθένειες ή στις ιώσεις. Ακόμα και η δαπανηρή και πολλά υποσχόμενη ανάλυση του ανθρώπινου γονιδιώματος δεν κατόρθωσε να φέρει τις εξειδικευμένες γονιδιακές θεραπείες που υποσχόταν.

Το αποτέλεσμα είναι να έχουμε μια εκπληκτικά ανεπτυγμένη και εξειδικευμένη επιστημονική γνώση, που όμως αδυνατεί να αντιμε­τωπίσει απλές, καθημερινές καταστάσεις χωρίς την υπερκατανά­λωση χημικών, προκαλώντας πληθώρα παρενεργειών. Δαπανούμε εκατομμύρια σε παρεμβατικές εξετάσεις ή επεμβάσεις και εφαρμό­ζουμε μαζικούς ακρωτηριασμούς, η χρησιμότητα των οποίων αμ­φισβητείται μια δεκαετία μετά από την ενθουσιώδη υποδοχή τους. Υποφέρουμε περισσότερο παρόλο που ξοδεύουμε περισσότερο, και ίσως ζούμε περισσότερο κερδίζοντας μια μακροημέρευση επώδυ­νη, στηριγμένη στα φάρμακα και σε μακροχρόνιους εγκλεισμούς σε νοσοκομεία.

Αντίθετα με όλα αυτά, η ολιστική θεραπευτική θεωρεί τον ανθρώπινο οργανισμό ένα ενιαίο, αδιαίρετο σύνολο που μάλιστα βρίσκεται σε μόνιμη αλληλεπίδραση με το περιβάλλον, σε μεγάλο βαθμό μέσω της τροφής του. Οι ασθένειες εκδηλώνονται όχι από σημειακές αιτίες αλλά εξαιτίας της γενικής κακής κατάστασης του οργανισμού, της ανεπάρκειας του ανοσοποιητικού του συστήματος, της υπολειτουργίας των αποτοξινωτικών του μηχανισμών και της σημαντικής έλλειψης θεμελιωδών ζωτικών συστατικών. Η αναίρεση αυτών των παραγόντων μέσω της σωστής διατροφής σταδιακά επαναφέρει την υγεία και αποτρέπει επώδυνες και μη αναστρέψιμες καταστάσεις όπως τασοβαρά αυτοάνοσα ή ο καρκίνος. Επομένως, η υγεία είναι στο χέρι μας και οι βασικές της αρχές είναι αριστοτεχνικά διατυπωμένες στη γνωστή φράση του Ιπποκρά­τη. Η υγεία –με τον πλήρη ορισμό της, σωματικό, ψυχικό, κοινωνικό– είναι προσωπική μας υπόθεση. Ο δρόμος αυτός του Ιπποκράτη για την υγεία ζητά την ατομική ευθύ­νη και την ενεργή συμμετοχή μας, και μας ανταμείβει πλουσιοπάροχα γι’ αυτό, χαρίζοντάς μας το πολυτιμότερο αγαθό.

3. Την κατανάλωση ποιών τροφών συγκεκριμένα προτείνει η Ιπποκράτειος Διατροφή?

Η τροφή μπορεί να γίνει είτε δηλητήριο είτε φάρμακο για τον οργανισμό. Για την πρόληψη και τη διατήρηση της υγείας δεν αρκεί να αποφεύγουμε τις επιβαρυντικές τροφές. Ακόμα πιο σημαντικό από το τι δεν πρέπει να τρώμε είναι το τι πρέ­πει να τρώμε. Χρειαζόμαστε μια πληθώρα από θρεπτικά συστατικά για να χτίσουμε υγιείς οργανισμούς και να πολεμήσουμε χωρίς χη­μικά και επεμβάσεις τις ασθένειες. Πρέπει λοιπόν να κατανοήσουμε και να γνωρίσουμε τις απαραίτητες και κατάλληλες για τη ζωή μας τροφές αλλά και τη θεραπευτική τους δράση.

Πέρα από τις πλήρεις, ωμές τροφές και τα συστατικά τους, οφείλουμε να υιοθετήσουμε κάποιους βασικούς, χρηστικούς κανόνες τόσο για την αγορά των τροφών μας όσο και για την επεξεργασία τους, αλλά και το μαγείρεμα στην περίπτωση που δεν μπορούμε να το αποφύγουμε. Αυτούς τους κανόνες θα πρέπει να ακολουθούμε γενικά, αφαιρώντας αυστηρά τις πολύ επιβλαβείς τροφές από το διαιτολόγιό μας και προ­σθέτοντας τις ωφέλιμες. Ο γενικός λοιπόν κανόνας είναι ότι τα προ­βλήματα στην υγεία δημιουργούνται τόσο επειδή τρώμε λάθος τρο­φές όσο και επειδή δεν τρώμε τις σωστές. Στις παραπάνω θεμελιώδεις αρχές στηρίζεται η Ιπποκράτειος Διατροφή. Οι κανόνες της ορίζουν ένα ολοκληρωμένο διατροφικό σύστημα που δρα προληπτικά και θεραπευτικά. Οι βασικές αρχές της συνοψίζονται σε μια απλοποιημένη και απλά εφαρμόσιμη παράθεση των ΟΧΙ, που είναι ό,τι πρέπει να αποφεύγουμε εντελώς από τη διατρο­φή μας, και τα ΝΑΙ, δηλαδή ό,τι θα πρέπει να εντάξουμε σε επαρ­κείς ποσότητες στην καθημερινότητά μας.

Στα κυριότερα ΟΧΙ περιλαμβάνονται τα αυγά, το γάλα και τα γαλακτοκομικά, οι βιομηχανοποιημένες τροφές, τα αλλαντικά, τα ψάρια, τα θαλασσινά, τα τουρσιά, η ζάχαρη, το άσπρο αλεύρι, το αλκοόλ, το ξίδι, ο καφές και το μαύρο τσάι. Στα ΝΑΙ περιλαμβάνονται τα φρούτα, τα λαχανικά, οι ωμοί ξηροί καρποί, τα αποξηραμένα φρούτα, τα όσπρια, το ρύζι (κατά προτίμηση καστανό αναποφλοίωτο ή μπασμάτι), το καλαμπόκι και οι πατάτες, καθώς και αφεψήματα από βότανα και μυρωδικά. Όσο για τα ζυμαρικά και το ψωμί, πρέπει να καταναλώνουμε μόνο τα 100% ολικής άλεσης και σε μικρές ποσότητες.

4. Κύριε Λιάπη τι σας ώθησε να ασχοληθείτε με τον τομέα της διατροφής?

Οι αναζητήσεις που με ώθησαν στο να αλλάξω εντελώς την καθημερινότητά μου ξεκίνησαν από ένα πρόβλημα υγείας, έναν φίλο χρόνια μυημένο και μια ριζοσπαστική γιατρό. Δυστυχώς δεν είχα χρόνο να προσαρμο­στώ, κι έτσι έλυσα το συγκεκριμένο πρόβλημα συμβατικά και πα­ρεμβατικά. Παρ’ όλα αυτά, ο φόβος με οδήγησε στην αναζήτηση και η γνώση στην ανατροπή. Από την απλή εφαρμογή συμβουλών και κανόνων, η περιέργεια –αλλά ίσως και η σκέψη μου ως μηχανικού– με οδήγησε να ερευνήσω το πώς δουλεύει ο οργανισμός, να διαβάσω βιολογία και ναφτάσω μέχρι την εξελικτική πορεία του ανθρώπου. Η ωμοφαγία και η καρποφαγία αναδείχτηκαν στα μάτια μου σε θεμελιώδεις παράγοντες της ολικής υγείας, είτε μέσα από την πρόληψη είτε μέσα από τη θεραπεία «διά της τροφής», όπως δίδαξε ο Ιπποκράτης. Οι προβλέψεις της θεωρίας επαληθεύτηκαν σταδιακά στο σώμα μου, ενισχύοντας την ορθότητά της. Παρόλη τη σημαντική προσπάθεια που έπρεπε να καταβάλω, μια και οι διατρο­φικές συνήθειες αποτελούν θεμελιώδες στοιχείο της προσωπικότη­τας και της πολιτισμικής μας ταυτότητας, τα άμεσα αποτελέσμα­τα – όπως η απώλεια δεκαπέντε κιλών και η ανάκτηση της πνευμα­τικής και σωματικής μου υγείας– με βοήθησαν να συνεχίσω και να εμβαθύνω. Να ψάξω τροφές και βότανα, βιβλία και ιατρικές δημο­σιεύσεις. Η μόνη αρνητική παρενέργεια ήταν η υπερβολική μου ανάγκη να μοιραστώ τη χαρά της ανακάλυψης με τους γύρω μου, βιώνο­ντας και αναλύοντας με εντελώς διαφορετικό τρόπο την αρρώστια και τον πόνο στο ευρύτερο, αλλά ακόμα και στο άμεσο περιβάλ­λον μου. Πόνο από αυτοάνοσες ασθένειες που η συμβατική, κυριαρχούσα τάση της ιατρικής δεν έχει εντοπίσει τις αιτίες τους και μόνο τα συμπτώματα προσπαθεί να καταπραΰνει, ξοδεύοντας υπέ­ρογκα ποσά που λίγα καταφέρνουν για τους ασθενείς αλλά κάνουν πλούσιους πολλούς που ασχολούνται με το εμπόριο της υγείας και τον ανθρώπινο πόνο. Άρχισα να γράφω από μια θεμελιώδη ανάγκη μου να μοιραστώ τη γνώση που απέκτησα τα τελευταία χρόνια για τη σχέση της υγείας με τη διατροφή. Μια σχέση που διέπεται από δυο βασικούς άξονες: την ωμοφαγία και την Ιπποκράτειο Ιατρική. Μια σχέση που επανακαθορίζει τον ίδιο τον ορισμό της υγείας, σωματικής και πνευματι­κής, εξηγεί την εξέλιξη του ανθρώπου και τον επανατοποθετεί στον κόσμο μέσα από μια ολιστική προσέγγιση. Αυτή λοιπόν την τάση μου να κοινοποιήσω τα όσα βρήκα ακολουθώντας τον Ιπποκράτη κάλυψα αρχικά αναρτώ­ντας κείμενα στο ιστολόγιό μου ippokrates-ygeia-diatrofi.blogspot.com και στη συνέχεια με το βιβλίο μου, μοιραζόμενος τη γνώση με ανθρώπους που επίσης ενδιαφέρονται για την υγεία και την Ιππο­κράτειο Διατροφή.

Ο Νίκος Λιάπης γεννήθηκε το1967 και ζει στην Αθήνα με τη γυναίκα του Κωνσταντίνα και τα παιδιά του Ελισάβετ και Μάριο. Είναι διπλωματούχος Μηχανολόγος Μηχανικός και υπ. Διδάκτωρ στη σχολή Χημικών Μηχανικών ΕΜΠ. Εργάζεται ως στέλεχος στους τομείς της Ενέργειας και των Logistics. Έχει μακρόχρονη ερευνητική δράση, ειδικά στον τομέα των καυσίμων και των βιοκαυσίμων, με συμμετοχή σε ερευνητικά προγράμματα και δημοσιεύσεις σε ελληνικά και διεθνή συνέδρια, διετέλεσε μάλιστα πρόεδρος της Συμβουλευτικής Επιτροπής της Τεχνολογικής Πλατφόρμας Βιοκαυσίμων. Τα τελευταία χρόνια ερευνά συστηματικά και συγγράφει για θέματα υγείας και διατροφής. Δημοσιεύει κείμενά του στο blog: ippokrates ygeiadiatrofi.blogspot.com.

 

Πηγή: http://www.toarkoudi.gr/sunenteuksh-tou-nikou-liaph-gia-thn-ippokrateio-diatrofh/

 

 

 

 

Πέμπτη, 31 Ιουλίου 2014 13:52

Is organic Food Really Healthier?

Published in Other

 

Anyone who's been in a supermarket lately knows labels can be tricky. Between "organic," "local" and other food claims, what's a savvy shopper to do? A recent poll showed that many people simply don't know, with 23% mistakenly believing that local produce is always organic. Meanwhile, a comprehensive new review of research reveals that organic crops have higher levels of antioxidants and less pesticide residue than conventional produce. Of course, all fruits and vegetables are nutritious options, but if eating organic--and avoiding pesticides--matters to you, here's what to know:

 

Source: http://time.com/3000989/is-organic-food-really-healthier/

 

Published in Other

 

Higher antioxidant and lower cadmium concentrations and lower incidence of pesticide residues in organically grown crops: a systematic literature review and meta-analyses

 

Marcin Barańskia1, Dominika Średnicka-Tobera1, Nikolaos Volakakisa1, Chris Seala2, Roy Sandersona3, Gavin B. Stewarta1, Charles Benbrooka4, Bruno Biavatia5, Emilia Markelloua6, Charilaos Giotisa7, Joanna Gromadzka-Ostrowskaa8, Ewa Rembiałkowskaa8, Krystyna Skwarło-Sońtaa9, Raija Tahvonena10, Dagmar Janovskáa11, Urs Nigglia12, Philippe Nicota13 and Carlo Leiferta1 c1

 

Abstract

 Demand for organic foods is partially driven by consumers' perceptions that they are more nutritious. However, scientific opinion is divided on whether there are significant nutritional differences between organic and non-organic foods, and two recent reviews have concluded that there are no differences. In the present study, we carried out meta-analyses based on 343 peer-reviewed publications that indicate statistically significant and meaningful differences in composition between organic and non-organic crops/crop-based foods. Most importantly, the concentrations of a range of antioxidants such as polyphenolics were found to be substantially higher in organic crops/crop-based foods, with those of phenolic acids, flavanones, stilbenes, flavones, flavonols and anthocyanins being an estimated 19 (95 % CI 5, 33) %, 69 (95 % CI 13, 125) %, 28 (95 % CI 12, 44) %, 26 (95 % CI 3, 48) %, 50 (95 % CI 28, 72) % and 51 (95 % CI 17, 86) % higher, respectively. Many of these compounds have previously been linked to a reduced risk of chronic diseases, including CVD and neurodegenerative diseases and certain cancers, in dietary intervention and epidemiological studies. Additionally, the frequency of occurrence of pesticide residues was found to be four times higher in conventional crops, which also contained significantly higher concentrations of the toxic metal Cd. Significant differences were also detected for some other (e.g. minerals and vitamins) compounds. There is evidence that higher antioxidant concentrations and lower Cd concentrations are linked to specific agronomic practices (e.g. non-use of mineral N and P fertilisers, respectively) prescribed in organic farming systems. In conclusion, organic crops, on average, have higher concentrations of antioxidants, lower concentrations of Cd and a lower incidence of pesticide residues than the non-organic comparators across regions and production seasons.

Source: http://journals.cambridge.org/

 The full text is available below as an attachment. 

 

Published in Άλλα Νέα

 

Τί πίνετε για να ξεδιψάσετε το καλοκαίρι; Νερό από τη βρύση ή από το ψυγείο; Πόσο και τι είδους αλάτι βάζετε στο φαγητό σας; Και πώς τρώτε τα λαδερά σας;

Οι απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα κάνουν τη διαφορά ανάμεσα στο μύθο και την αλήθεια, καθώς πολλά απ’ όσα πιστεύουμε για την καλοκαιρινή μας διατροφή είναι εντελώς λανθασμένα.

Ο κλινικός διαιτολόγος-διατροφολόγος Δημήτρης Μπερτζελέτο, αντιπρόεδρος της Ένωσης Διαιτολόγων-Διατροφολόγων Ελλάδας, παραθέτει τους ευρύτερα διαδεδομένους μύθους για την καλοκαιρινή διατροφή και την αλήθεια πίσω από αυτούς.

Μύθος 1: Τα παγωμένα ροφήματα μάς ξεδιψούν. Μπορεί να νιώθουμε ότι δροσιζόμαστε κάθε φορά που πίνουμε ένα παγωμένο ποτήρι νερό, αλλά για τον οργανισμό μας αυτό δεν αποτελεί τίποτε περισσότερο από μία ψευδαίσθηση, διότι το πεπτικό σύστημα δεν μπορεί να απορροφήσει τα παγωμένα υγρά και έτσι το σώμα δεν προστατεύεται από την αφυδάτωση. 

Αντί λοιπόν να πίνετε τα ροφήματα παγωμένα, φροντίστε να είναι δροσερά και μάλιστα να έχουν θερμοκρασία 10 έως 15 βαθμών Κελσίου, διότι με αυτή τη θερμοκρασία επιτυγχάνεται η μέγιστη απορρόφησή τους, σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύθηκε προ ετών στην επιθεώρηση «Journal of Athletic Training». 

Καλό είναι επίσης να μην αδειάζετε μονορούφι το ποτήρι σας, αλλά να πίνετε μεγάλες γουλιές σε τακτά χρονικά διαστήματα.

Μύθος 2: Το καλοκαίρι πρέπει να τρώμε περισσότερο αλάτι. Ο μύθος αυτός ξεκίνησε πριν από δεκαετίες, όταν η κατανάλωση άλατος ήταν περιορισμένη και έτσι συνιστούσαν οι γιατροί «λίγο περισσότερο αλάτι» για να γίνεται κατακράτηση υγρών και να αποφεύγεται η αφυδάτωση. 

Στη σύγχρονη εποχή, όμως, το αλάτι που τρώμε είναι πολλαπλάσιο από αυτό που συνιστάται για καλή υγεία (μελέτες έχουν δείξει ότι τρώμε πάνω από 10 γραμμάρια την ημέρα, ενώ οι υγιείς δεν πρέπει να υπερβαίνουν τα 5 γρ. και οι υπερτασικοί τα 3 γρ. την ημέρα) και έτσι δεν συνιστάται ελαφρά αύξηση της κατανάλωσής του το καλοκαίρι. 

Εξαίρεση σε αυτό είναι ορισμένα νοσήματα (π.χ. υπόταση) που μπορεί να χρειαστούν ελαφρά αυξημένη κατανάλωση άλατος το καλοκαίρι, αλλά μόνο αν το συστήσει ο θεράπων ιατρός.

 Ας σημειωθεί εδώ ότι δεν έχει καμία διαφορά αν το αλάτι είναι κοινό επιτραπέζιο ή θαλασσινό: η άποψη ότι το θαλασσινό αλάτι περιέχει λιγότερο νάτριο και συνεπώς μπορεί να χρησιμοποιείται άφοβα, αποτελεί επίσης μεγάλο μύθο. Αντί, λοιπόν, να βάζετε περισσότερο αλάτι στο φαγητό σας, δοκιμάστε αρωματικά, βότανα και μπαχαρικά.

Μύθος 3: Η ζέστη «κόβει» την όρεξη. Ούτε την όρεξη «κόβει», ούτε διευκολύνει το αδυνάτισμα, όπως επίσης πιστεύουν πολλοί. Είναι καλά τεκμηριωμένο ότι το καλοκαίρι οι καύσεις μειώνονται, διότι η περιβαλλοντική θερμοκρασία βρίσκεται πιο κοντά στη θερμοκρασία του σώματος και έτσι ο οργανισμός δεν χρειάζεται πολλές καύσεις ώστε να διατηρεί σταθερή την εσωτερική θερμοκρασία του (έχει βρεθεί ότι οι καύσεις τον χειμώνα είναι έως και 10% υψηλότερες απ’ ό,τι το καλοκαίρι). 

Γιατί τότε δεν τρώμε όταν κάνει ζέστη; Για να μην ζεσταθούμε περισσότερο από την θερμότητα που θα παραχθεί κατά την πέψη της τροφής, είναι η απάντηση. Με άλλα λόγια, η ζέστη δεν μειώνει την όρεξη, αλλά ο οργανισμός μας προσαρμόζεται αυτόματα στις κλιματικές συνθήκες της εποχής και αναχαιτίζει το αίσθημα της πείνας όταν κάνει πολλή ζέστη.
 
Όσον αφορά το αδυνάτισμα, μάλλον πιο δύσκολο είναι το καλοκαίρι παρά πιο εύκολο, καθώς αφθονούν οι ευκαιρίες για «μεζεδάκια», «ουζάκια», ποικιλίες, σαγανάκια, παγωτά και κάθε είδους πολυθερμιδικά, αλκοολούχα κοκτέιλ.

Μύθος 4: Τα λαδερά δεν μας παχαίνουν. Μια χαρά μας παχαίνουν εάν «κολυμπούν» στο λάδι και συνοδεύονται από μισό κιλό φέτα και μισή φρατζόλα ψωμί. 

Ο γενικός κανόνας στη διατροφή είναι το μέτρο, ειδάλλως τα πάντα μπορούν να οδηγήσουν σε αύξηση του σωματικού βάρους - ακόμα κι αν είναι ολιγοθερμιδικά όπως τα λαδερά, τα οποία με 1 κουταλάκι του γλυκού ελαιόλαδο ανά μερίδα παρέχουν 100 θερμίδες ανά 100 γραμμάρια.
 
Φροντίστε να τρώτε λαδερά τουλάχιστον δύο φορές την εβδομάδα, μαζί με το πολύ 30 γρ. φέτα και μία κανονική φέτα ψωμί.

Μύθος 5: Το σκόρδο απωθεί τα κουνούπια. Τα κουνούπια δεν είναι... βρικόλακες για να φοβούνται το σκόρδο. Επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο του Κονέκτικατ πραγματοποίησαν μελέτη για να ελέγξουν τις αντικουνουπικές ιδιότητες του σκόρδου, αλλά απέτυχαν παταγωδώς. 

Συνεπώς, πιθανότερο είναι να φύγουν τρέχοντας οι γύρω σας αν τρώτε ωμό σκόρδο μέσα στο κατακαλόκαιρο.

Μύθος 6: Το καρπούζι είναι σκέτο νερό και παχαίνει. Ούτε το ένα ισχύει, ούτε το άλλο. Εκτός από άφθονο νερό, ανά φλιτζάνι του τσαγιού παρέχει το 20% της Ημερήσιας Συνιστώμενης Δόσης βιταμίνης C, καθώς και άφθονο λυκοπένιο - την κόκκινη χρωστική ουσία με τις ισχυρές αντιοξειδωτικές ιδιότητες, που σχετίζεται με μείωση του κινδύνου εκδήλωσης ορισμένων μορφών καρκίνου. 

Όσον αφορά τις θερμίδες του, αυτές είναι μόλις 46 ανά φλιτζάνι του τσαγιού.



Πηγή : ΤΑ ΝΕΑ Weekend

 

 

 

 

 

 

Τετάρτη, 30 Ιουλίου 2014 12:05

Το στρουμπουλό τερατάκι

Published in Άλλα Νέα
 
Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα λαχανί στρουμπουλό τερατάκι. Δεν ήταν στρουμπουλό κατά τύχη: ολημερίς και ολονυχτίς το μυαλό του ήταν απασχολημένο με την επόμενη λιχουδιά που θα έβαζε στο στόμα του. Λιχουδιές πάσης φύσεως και όχι απαραιτήτως θρεπτικές. Στις λίγες φορές που το στρουμπουλό τερατάκι δεν ονειρευόταν φαγητό, ονειρευόταν πως κάνει σπορ, αλλά στην πραγματική ζωή δεν τα κατάφερνε και τόσο καλά ούτε στα αθλήματα ούτε στα παιχνίδια που έπαιζαν οι συμμαθητές του και έτσι έμενε μόνο ή με τη συντροφιά ενός άλλου στρουμπουλού επίσης φίλου του. Σας θυμίζει κάτι η αρχή αυτού του παραμυθιού που έγραψε η Κατερίνα Μαρκαδάκη και εικονογράφησε εξαιρετικά ο Γιώργος Δουτσιόπουλος; Πριν από δύο-τρεις δεκαετίες η παραπάνω περιγραφή θα θύμιζε τα ελάχιστα παχουλά παιδιά σε μια τάξη ελληνικού σχολείου. Σήμερα η περιγραφή αφορά, δυστυχώς, ολοένα και περισσότερα παιδιά που προτού καλά-καλά πάνε στο σχολείο πρέπει να περάσουν από τον γιατρό τους για «μεγαλίστικες» εξετάσεις, όπως χοληστερόλης ή σακχάρου.

Το λαχανί στρουμπουλό τερατάκι της ιστορίας μας φεύγει για διακοπές στο σπίτι του παππού του στην εξοχή αμέσως μόλις τελειώσει τα μαθήματά του. Κατά τη διάρκειά τους θα πραγματοποιήσει τα όνειρά του να κάνει ποδήλατο, βουτιές και άλλα τέτοια και γυρνώντας δεν θα είναι πια το λαχανί στρουμπουλό τερατάκι, θα είναι σκέτο λαχανί τερατάκι. Πώς τα κατάφερε ο παππούς να κάνει τέτοιο θαύμα; Σε αυτό ακριβώς το σημείο έγκειται η αξία του παιδικού μεν, αλλά απολύτως επιβεβλημένου για τους μεγάλους αυτού βιβλίου: μέσα από τις σελίδες του το στρουμπουλό παιδάκι μας θα μπορέσει ταυτιζόμενο να καταλάβει ότι ο δρόμος προς ένα κορμάκι που θα του επιτρέπει να απολαμβάνει τη ζωή μπορεί και να είναι απολαυστικός, αλλά και εμείς οι γονείς καταλαβαίνουμε ότι η απαγόρευση δεν είναι ο κατάλληλος τρόπος να πείσουμε το παιδί μας να μη θέλει να φάει ακόμη μία πάστα ή να μη θέλει να πιει ακόμη έναν χυμό. Ομοίως, η άθληση πρέπει να είναι χαρά και όχι εξαναγκασμός. Ας μιμηθούμε λοιπόν τον παππού: ας στείλουμε το στρουμπουλό παιδάκι μας με το ποδήλατο στο «Τεράστιο Βουνό» όπου βρίσκεται η πηγή από την οποία θα πάρει το νερό που θα σώσει το αγαπημένο του δέντρο... Με άλλα λόγια, ας δώσουμε στο παιδί μας το κίνητρο που θα το βγάλει από τον φαύλο κύκλο της παχυσαρκίας. Ποιο θα είναι αυτό; Κάθε παιδί έχει το δικό του και οι γονείς κάθε παιδιού σίγουρα ξέρουν την απάντηση.

 

 

 

Τρίτη, 29 Ιουλίου 2014 17:23

Clear differences between organic and non-organic food

Published in Other

 

Clear differences between organic and non-organic food

Research is first to find wide-ranging differences between organic and conventional fruits, vegetables and cereals

 Organic food has more of the antioxidant compounds linked to better health than regular food, and lower levels of toxic metals and pesticides, according to the most comprehensive scientific analysis to date.

The international team behind the work suggests that switching to organic fruit and vegetables could give the same benefits as adding one or two portions of the recommended "five a day".

The team, led by Prof Carlo Leifert at Newcastle University, concludes that there are "statistically significant, meaningful" differences, with a range of antioxidants being "substantially higher" – between 19% and 69% – in organic food. It is the first study to demonstrate clear and wide-ranging differences between organic and conventional fruits, vegetables and cereals.

The researchers say the increased levels of antioxidants are equivalent to "one to two of the five portions of fruits and vegetables recommended to be consumed daily and would therefore be significant and meaningful in terms of human nutrition, if information linking these [compounds] to the health benefits associated with increased fruit, vegetable and whole grain consumption is confirmed".

The findings will bring to the boil a long-simmering row over whether those differences mean organic food is better for people, with one expert calling the work sexed up.

Tom Sanders, a professor of nutrition at King's College London, said the research did show some differences. "But the question is are they within natural variation? And are they nutritionally relevant? I am not convinced.

 

He said Leifert's work had caused controversy in the past. "Leifert has had a lot of aggro with a lot of people. He is oversexing [this report] a bit." Sanders added the research showed organic cereals have less protein than conventional crops.

The research was peer-reviewed and is published in a respected scientific journal, the British Journal of Nutrition. It was due to be released next week, but has appeared on several academic websites.

The results are based on an analysis of 343 peer-reviewed studies from around the world – more than ever before – which examine differences between organic and conventional fruit, vegetables and cereals.

"The crucially important thing about this research is that it shatters the myth that how we farm does not affect the quality of the food we eat," said Helen Browning, chief executive of Soil Association, which campaigns for organic farming.

UK sales of organic food, which is often considerably more expensive than non-organic, are recovering after a slump during the economic crisis.

Plants produce many of their antioxidant compounds to fight back against pest attacks, so the higher levels in organic crops may result from their lack of protection by chemical sprays. But the scientists say other reasons may be important, such as organic varieties being bred for toughness and not being overfed with artificial fertilisers.

Leifert and his colleagues conclude that many antioxidants "have previously been linked to a reduced risk of chronic diseases, including cardiovascular diseases, neurodegenerative diseases and certain cancers". But they also note that no long-term studies showing health benefits from a broad organic diet have yet been conducted.

The researchers found much higher levels of cadmium, a toxic metal, in conventional crops. Pesticide residues were found on conventional crops four times more often than on organic food. The research was funded by the EU and an organic farming charity.

The research is certain to be criticised: the inclusion of so many studies in the analysis could mean poor quality work skews the results, although the team did "sensitivity analyses" and found that excluding weaker work did not significantly change the outcome.

Also, the higher levels of cadmium and pesticides in conventional produce were still well below regulatory limits. But the researchers say cadmium accumulates over time in the body and that some people may wish to avoid this, and that pesticide limits are set individually, not for the cocktail of chemicals used on crops.

A further criticism is that the differences seen may result from different climate, soil types and crop varieties, and not from organic farming, though the researchers argue that combining many studies should average out these other differences.

The greatest criticism, however, will be over the suggestions of potential health benefits. The most recent major analysis, which took in 223 studies in 2012, found little evidence. "The published literature lacks strong evidence that organic foods are significantly more nutritious than conventional foods," it found.

This was also the conclusion of earlier, smaller studies published in 2009 in a scientific journal and by the UK Food Standards Agency (pdf), though the latter considered just 11 studies. The 2012 study did note that eating organic food might help people avoid pesticide residues.

Sanders said he was not persuaded by the new work. "You are not going to be better nourished if you eat organic food," he said. "What is most important is what you eat, not whether it's organic or conventional. It's whether you eat fruit and vegetables at all. People are buying into a lifestyle system. They get an assurance it is not being grown with chemicals and is not grown by big business."

He added that organic farming did help to address the significant problem in the UK of soil degradation and excess fertiliser polluting rivers.

Soil Association polling (pdf) shows healthy eating (55%) and avoiding chemical residues (53%) are key reasons cited by shoppers for buying organic produce.

But many also say care for the environment (44%) and animal welfare (31%) are important, as is taste (35%).

Browning said: "This research backs up what people think about organic food. In other countries there has long been much higher levels of support and acceptance of the benefits of organic food and farming. We hope these findings will bring the UK in line with the rest of Europe."

 

 

 

Published in Άλλα Νέα

Η ιστορία της φάρμας

Τέσσερις οικογένειες με ένα κοινό χαρακτηριστικό, τα μικρά παιδιά, αναζητούσαν όπως είναι φυσικό το καλύτερο για τη διατροφή τους. Αλλά και μια διέξοδο από την καθημερινότητα.

Η αγάπη για τη φύση, η ανάγκη για πιο ποιοτική διατροφή και η βαθιά γνώση περί κτηνοτροφίας του ενός, έγιναν το κοινό όραμα και των τεσσάρων οικογενειών που ξεκίνησαν αυτή την προσπάθεια. 

Αρχικά για τη διατροφή των ιδίων και των παιδιών τους. Σιγά- σιγά, από στόμα σε στόμα, από φίλο σε φίλο οι ανάγκες μεγάλωναν. Οι φίλοι ήθελαν να μοιραστούν τη γεύση και την ποιότητα. Έτσι ξεκίνησαν όλα.

Στην Κήρινθο της Βόρειας Εύβοιας, μέσα σε ένα πανέμορφο φυσικό περιβάλλον, λειτουργεί με προσωπική φροντίδα ένα Πιστοποιημένο Βιολογικό Πρότυπο Αγρόκτημα. Στο αγρόκτημα εκτρέφονται όλα τα είδη οικόσιτων ζώων: Μοσχάρια-Χοιρινά-Αιγοπρόβατα και Πουλερικά χρησιμοποιώντας βιολογικές μεθόδους.

Στους Ευβιότοπους δίνεται ιδιαίτερη έμφαση στην ποιότητα διατροφής των ζώων, την άνετη στέγαση τους και τη δυνατότητα να ικανοποιούν καθημερινά την ανάγκη τους για κίνηση, ώστε να μεγαλώνουν με φυσιολογικούς ρυθμούς, πολύ πιο αργούς από ότι συνηθίζεται… 

Στους Ευβιότοπους είστε πάντα ευπρόσδεκτοι. Στο αγρόκτημά  μπορείτε να δείτε από κοντά, εσείς και τα παιδιά σας, τη φροντίδα στο μεγάλωμα των ζώων και το σεβασμό στο περιβάλλον. 

Περισσότερες πληροφορίες στην ιστοσελίδα www.eviotopoi.gr

 

 

 

Published in Άλλα Νέα
Τα προϊόντα της γης είναι τόσο πολύτιμα όσο και η ενέργεια που απαιτείται για την παραγωγή τους. Για τον λόγο αυτόν η εφαρμοσμένη έρευνα στον τομέα της γεωργίας προσανατολίζεται όλο και περισσότερο προς την εφαρμογή καινοτόμων και βιώσιμων λύσεων, τόσο για τη φύση όσο και για την κοινότητα. Το αποτέλεσμα αυτής της προσπάθειας είναι τα «αγρο-βολταϊκά».

Στη βάση τους, αυτά είναι ένα σύστημα παραγωγής ενέργειας και ταυτόχρονης γεωργικής καλλιέργειας κατά το οποίο μπορεί κανείς να εκμεταλλευτεί τον χώρο γύρω και κάτω από τους ηλιακούς συλλέκτες φυτεύοντας γεωργικά προϊόντα και φυτά. Με αυτόν τον τρόπο επιτυγχάνονται δύο στόχοι (η παραγωγή ενέργειας αλλά και γεωργικής καλλιέργειας) με το ίδιο εφόδιο, που δεν είναι άλλο από το νερό που χρησιμοποιείται για τον καθαρισμό των ηλιακών πάνελ και την απομάκρυνση της σκόνης.

Μάλιστα, πρόσφατη έρευνα που πραγματοποίησε το αμερικανικό πανεπιστήμιο Stanford απέδειξε ότι η συστέγαση φωτοβολταϊκών και φυτών θα μπορούσε πραγματικά να κάνει μέρη όπως την έρημο πιο φιλόξενα για τη γεωργία. Για να ελέγξουν μάλιστα την ιδέα, επέλεξαν φυτά αγαύης, πηγή βιοκαυσίμων αλλά και παραγωγός αιθανόλης, που είναι αρκετά ανθεκτικά και απαιτούν λίγο νερό για να επιβιώσουν.

Οι ερευνητές, οι οποίοι λειτουργούσαν υπό την καθοδήγηση του Σούζιθ Ράβι, διαπίστωσαν ότι συνδυάζοντας μια φωτοβολταϊκή εγκατάσταση με την παραγωγή αγαύης, σε μια συγκεκριμένη περιοχή θα μπορούσε να αποδώσει περισσότερη ενέργεια με την ίδια ποσότητα νερού απ' ό,τι ένα φωτοβολταϊκό πάνελ ή το φυτό από μόνο του.

Στη Γαλλία έχουν εφαρμοστεί πολλά τέτοια έργα και ελέγχεται η αποτελεσματικότητά τους. Το ίδιο παρατηρείται και στη Ιαπωνία όπου, στη μετά Φουκουσίμα εποχή, παρατηρείται μια στροφή στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας. Σε πειραματικό στάδιο βρίσκονται «αγρο-βολταϊκές» καλλιέργειες και στο Πανεπιστήμιο της Μασαχουσέτης.

Τέλος, στη γειτονική Ιταλία δοκιμάζεται και μια άλλη μέθοδος, κατά την οποία οι συλλέκτες δεν βρίσκονται στο έδαφος αλλά είναι κρεμασμένοι με ειδικές κατασκευές πάνω από τις γεωργικές καλλιέργειες.
 
Πηγή: www.tovima.gr